Micol Abigail Lütz, urodzona jako Antonella Mennuni, kieruje w Bau Lütz wizją, badaniami, relacjami i rozwojem koncepcji.

Jej droga obejmuje ponad czterdzieści lat doświadczenia w edukacji, pedagogice, sztuce, teatrze, produkcji kulturalnej i audiowizualnej, badaniach społecznych oraz projektowaniu działań wspólnotowych. Sztuka towarzyszy jej od dzieciństwa, stając się z czasem narzędziem edukacyjnym, językiem teatru i filmu oraz sposobem obserwowania przestrzeni, materii i relacji. Jej doświadczenie obejmuje także rolnictwo ekologiczne i biodynamiczne oraz zarządzanie działaniami pedagogicznymi i społecznymi.

W ramach Biofattoria i Sabbioni współtworzyła badania, zajmując się zwłaszcza ich wymiarem społecznym i pedagogicznym, u boku zaangażowanych wykładowców i młodych projektantów. W tym samym okresie swojej drogi zawodowej koordynowała działania pedagogiczne i organizacyjne w Rocca dei Giorgi, miejscu gościnności, kultury i pracy społecznej.

W Bau Lütz Micol tworzy artystyczny, historyczny, społeczny i kulturowy wymiar projektów; wybiera tematy badawcze, wyobraża sobie nowe modele mieszkania i rozwija koncepcje wspólnie z architektami oraz specjalistami technicznymi. Koordynuje pracę ludzi i relacje zewnętrzne, a wraz z Joshuą Lütz rozwija strategie i tożsamość projektów. Nie pełni roli architektki: jej wkład obejmuje tworzenie idei, badania, kierowanie pracą interdyscyplinarną oraz ludzki i percepcyjny wymiar jakości mieszkania.

Równolegle jest założycielką i prezeską LVVD Suisse, stowarzyszenia non profit odrębnego od Bau Lütz, oraz kontynuuje wieloletnią pracę autorki, reżyserki i producentki w dziedzinie audiowizualnej i kulturalnej, także poprzez SAM’m Productions i powiązane projekty.

Wraz z obecnym interdyscyplinarnym zespołem Bau Lütz uczestniczy również we wstępnym etapie badań i rozmów dotyczących możliwego odrodzenia ważnego międzynarodowego centrum kongresowego w Genewie.

Jej punktem wyjścia jest człowiek. Dom powinien chronić, zapewniać światło, powietrze, piękno i godność; umożliwiać prywatność i relacje; odpowiadać na różny wiek i stopień samodzielności; współgrać z klimatem, krajobrazem, materią i historią miejsca. Zdaniem Micol dobre mieszkanie nie powinno być pomyślane tylko dla nielicznych.

Joshua Lütz, urodzony jako Joshua Maria Mennuni Pacassoni, wnosi do Bau Lütz perspektywę przedsiębiorczą skoncentrowaną na strategii, biznesie i technologii. Wspiera Micol w rozwoju działalności, budowaniu tożsamości projektów i relacjach z partnerami gospodarczymi i finansowymi.

Jego droga łączy wykształcenie humanistyczne zdobywane w Szwajcarii i we Włoszech, zainteresowanie innowacjami oraz prywatne kształcenie biznesowe odbyte w Stanach Zjednoczonych z Robertem Walterem. Z tego doświadczenia wynika jego zainteresowanie relacją między wizją, narzędziami operacyjnymi i możliwościami rozwoju.

Bezpośrednio uczestniczył w tworzeniu cyfrowej tożsamości Bau Lütz, od zaprojektowania logo po rozwój strony internetowej i narzędzi cyfrowych. Jego praca łączy komunikację, rozwój technologiczny i ocenę możliwości, wspierając dialog z bankami, inwestorami, podmiotami finansującymi i potencjalnymi współpracownikami.

W studium wstępnym w Saint-Gingolph współtworzył dokumentację fotograficzną i filmową, montaż oraz muzyczną warstwę opowieści o terytorium. Wraz z interdyscyplinarnym zespołem Bau Lütz uczestniczy również we wstępnym etapie badań nad możliwym odrodzeniem ważnego międzynarodowego centrum kongresowego w Genewie.

Jest współzałożycielem i wiceprezesem LVVD Suisse, stowarzyszenia odrębnego od Bau Lütz, oraz współpracuje z SAM’m Productions w dziedzinie audiowizualnej.

Architekt Maurizio Mennuni jest głównym architektem współpracującym z siecią projektową Bau Lütz. Jego droga łączy architekturę, sztukę, przedstawianie przestrzeni, projektowanie cyfrowe i wieloletnie doświadczenie dydaktyczne.

Wykształcony na Politecnico di Milano, od 2005 roku działał jako specjalista wspierający dydaktykę (cultore della materia), a od 2009 roku prowadził dwadzieścia pięć edycji kursu „3d Studio Max per l’architettura” na Wydziale ABC tej uczelni. Jego doświadczenie obejmuje projektowanie, BIM, modelowanie i rendering trójwymiarowy, grafikę, dźwięk, wideo oraz tworzenie obrazów wirtualnych.

Wśród doświadczeń badawczych i dydaktycznych Maurizio, wspólnie z architektem Fabio Vanerio, był jednym z głównych wykładowców prowadzących pracę młodych uczniów wokół Biofattoria i Sabbioni: proces dydaktyczny i projektowy zaowocował badaniami, pracami dyplomowymi i publikacją.

Współpraca z Micol i Joshuą rozpoczęła się przed powstaniem obecnej struktury Bau Lütz. Maurizio towarzyszył im jako architekt na różnych etapach zawodowych, także w okresie związanym z MACH Star i Marco Pace, oraz współtworzył prace i studia w Meyrin i Genthod. Uczestniczył również w projektowaniu przebudowy Torre Fiorente nad Lago Maggiore, wspierając prace wykonawcze, które prowadził Marco Michelon.

Brał udział w rozwijaniu projektu La Farfalla i studium wstępnego Villa Coquille w Saint-Gingolph. Jego zadaniem jest przekładanie intuicji artystycznych, społecznych i terytorialnych na przestrzeń, proporcje, bryły, materiały i rozwiązania architektoniczne, które można zweryfikować.

Doświadczenie wizualne Maurizia wykracza także poza ścisłe granice architektury: obejmuje zdjęcia filmowe, dokument, telewizję, radio i programowanie muzyczne. Pracował również jako operator kamery i technik audiowizualny przy produkcjach realizowanych z Micol, w tym przy „Alexandra”.

Uczestniczy też we wstępnym etapie badań nad możliwym odrodzeniem ważnego międzynarodowego centrum kongresowego w Genewie, wokół którego kształtuje się obecny interdyscyplinarny trzon Bau Lütz.

François Bressoud jest architektem i specjalistą techniki budynkowej z wieloletnim doświadczeniem w kantonie Valais i we francuskojęzycznej Szwajcarii. Jest wspólnikiem zarządzającym i prezesem BF Architecture et Technique du bâtiment Sàrl w Vionnaz, pracowni zajmującej się architekturą, nieruchomościami, przekształcaniem istniejącej zabudowy i zagadnieniami technicznymi budynków.

Publiczne źródła zawodowe i instytucjonalne potwierdzają zróżnicowany, uzupełniający się profil. Bemax przedstawia go jako architekta EPFL zajmującego się monitorowaniem prac na budowie; oficjalny raport État de Vaud i Ville de Lausanne określa go jako dipl. HES-SO oraz specjalistę fizyki budowli w BF Architecture. Publiczne profile pracowni wskazują ponadto kompetencje Expert CECB i specjalisty ochrony przeciwpożarowej, a także działania w zakresie optymalizacji energetycznej, diagnostyki i procedur Minergie, Minergie P oraz Minergie ECO.

François łączy kompetencje zawodowe ze znaczącym doświadczeniem instytucjonalnym. Był deputowanym do Grand Conseil kantonu Valais i przewodniczył Komisji Gospodarki i Energii. Obecnie jest radnym gminy Vionnaz i przewodniczącym rady administracyjnej Energies Nouvelles Vionnaz SA.

Spotkanie z Bau Lütz nastąpiło w Saint-Gingolph. François znał już teren, na którym zespół miał później rozwijać Villa Coquille: dla poprzedniego zleceniodawcy pracował nad wcześniejszą koncepcją mieszkaniową w tym samym miejscu. Od 2025 roku współpraca się zacieśniła; wspiera Maurizia Mennuniego znajomością terytorium, procedur, kontekstu francuskojęzycznego oraz lokalnych zagadnień technicznych i energetycznych.

François jest dziś architektem współpracującym z Bau Lütz we francuskojęzycznej Szwajcarii, gotowym działać także w innych kantonach, gdy projekt wymaga jego kompetencji.

Należy również do zespołu uczestniczącego we wstępnym etapie badań i rozmów dotyczących możliwego odrodzenia ważnego międzynarodowego centrum kongresowego w Genewie.

Marco Michelon jest współpracującym kierownikiem robót, instruktorem budownictwa ekologicznego i artystą w sieci Bau Lütz. Jego droga zaczyna się od wykształcenia technicznego i rozwija przez bezpośrednią pracę na budowie, materiały naturalne, przebudowy, krajobraz i poszukiwania artystyczne.

Po uzyskaniu dyplomu technicznego przez dwa lata studiował nauki przyrodnicze w Mediolanie oraz uczęszczał na kursy malarstwa olejnego i ceramiki. Od 2000 roku specjalizuje się w ziemi surowej i marokańskim tynku tadelakt, ucząc się u mistrzów w Amsterdamie i w Roussillon w Prowansji, a następnie realizując prace we Włoszech i za granicą.

Zdobył także doświadczenie przedsiębiorcze w budownictwie ekologicznym poprzez Ecocostruire, rodzinne przedsięwzięcie związane z budową i wykorzystaniem materiałów naturalnych.

Materia jest również centralnym tematem jego pracy artystycznej. Tynki wapienne, ziemie, tlenki i wosk pszczeli stają się narzędziami malarskimi i rzeźbiarskimi, tworząc dzieła o wyrazistej materii, w których rzemiosło spotyka się z poszukiwaniami artystycznymi. Jego prace prezentowano również na wystawach publicznych, m.in. „Tra l’Incudine e la Cazzuola” w Castiglione Olona.

Marco utrzymuje także praktyczny związek z rolnictwem, ogrodnictwem i krajobrazem. Wśród jego doświadczeń jest udział, wspólnie z bratem, w urządzaniu zieleni Residenza Vivere Blu w okolicach Ascony.

Współpraca z Micol i Mauriziem rozpoczęła się wiele lat przed obecną Bau Lütz. Marco uczestniczył w przebudowie Torre Fiorente, pracując nad materią, wzmocnieniem konstrukcji i elementami budowlanymi w dialogu z projektem architektonicznym Maurizia.

W modelu La Farfalla wskazano go jako instruktora pracy w terenie: osobę mającą przekazywać ekipom murarskim, w tym młodzieży i dorosłym łączącym naukę z pracą, techniki i materiały budownictwa ekologicznego. La Farfalla pozostaje modelem w rozwoju: tej funkcji nie należy opisywać jako pracy na już zrealizowanej budowie.

Dziś Marco pracuje przy poszczególnych projektach we Włoszech i w Szwajcarii, przede wszystkim przy przebudowach i przywracaniu do użytku istniejącej zabudowy. Uczestniczy również we wstępnej fazie genewskiego projektu centrum kongresowego, w którym jego wkład dotyczy budowy, materiałów, budownictwa ekologicznego i przekazywania kompetencji.